هیئت ابوالفضل العباس روستای سنا

هیئت ابوالفضل العباس روستای سنا برگزار کننده تمامی مراسمات ملی و مذهبی از جمله س

ثارالله ، عین الله / مولا دل خون توام


روح الله ، وجه الله / مست و مدیون توام


کودکان ، کودکان / موکنان ، موکنان / کودکان ، کودکان / موکنان ، موکنان


سر به نی ، سربه نی ، سربه نی ، سربه نی ، سربه نی ، سربه نی

 

نور الله ، شمس الله / ارباب دلگیر توام


ید الله ، ثارالله / مست و غمگین توام


ثارالله ، وجه الله ، مولا دلخون تو ام ،

 عین الله ، باب الله ، مست و مجنون تو ام ،

 بینوایم ، من گدایم ، خاک پایم ، الدخیل یا مولا و 

خیمه ها می سوزد   اندر این دشت بلا 

یک نظر رو سوی ما کن یا زهرا

+نوشته شده در چهارشنبه بیست و دوم آبان 1392ساعت18:28توسط علی همرائیان | |

سلام امیر اقای درویشی گل همون امیرو خومون 

 باور کن ظهر همه حواسم به کارم بود جواب هم دادم اما ببخش اگه نبوسیدمت   شرمنده داداشی ببخش

 دوستت دارم  قد امینو 

+نوشته شده در چهارشنبه بیست و دوم آبان 1392ساعت18:19توسط علی همرائیان | |

یا ابا الفضل عربی و فارسی

یا شاهد النهایه ، یا حافظ الـــولایه

 یا حامی الحمایه ، یا ضامن السبایا

 یا ابو الفضل

شاهدِ شهادتی ، حافظِ ولایتــی

 مصدرِ قناعتی ، ضامنِ سعادتی

 یا ابا الفــــــضل

یا رایت احسین ، فی بدر و حنین

 سیدنا الامین ، مقطوع الیدیــن

 یا ابا الفــضل

علمدارِ حسین ، در بدر و حنیــن

 دلبندِ امین ، جان باخته ی دین

 یا ابا الفضـل

یا ساقی کربله، یا بدر الحـله

 یا سر الفله ، ابگلبک حامله

 یا ابا الفـــــــــضل

شیرِ کربلا ، رمزِ نیــــنوا

 ساقی نوا ، در کرب و بلا

 یا ابا الفـــــــــــــــضل

+نوشته شده در چهارشنبه بیست و دوم آبان 1392ساعت18:14توسط علی همرائیان | |

من البين ياحسين من زغري وشاب الراس

واي از دست جدا؛ اي حسين! از غمت در کودکي موي سرم سفيد شد.

 

تانيت ناديت ليش تأخر عباس؟

انتظار کشيدم؛ فرياد برآوردم؛ چرا عباس دير کرد؟

 

ريته يـمي .. يـجلي همي .. وينه عمي

کاش پيش من مي ماند و غم مرا برطرف مي ساخت؛ عمويم کجاست؟

 

ليش تأخر عباس؟

چرا عباس دير کرد؟

 

أنا ياحسين العزيزة ... سکنة يا صيوان داري

اي حسين! اي سرپناه من! من سکينه، دردانه تو هستم.

 

اعتذر منک يابوي ... وادري مقبول اعتذاري

اي پدر! از تو مغذرت مي خواهم و مي دانم عذزخواي من قبول مي شود.

 

بسبب لن حشمت عمي ... من العطش وبقلبي ناري

چرا که من بودم که از عطش از عمويم آب تقاضا کردم آتشها در دل من شعله ور شد.

 

وراح عمي وانتظرته ... حتي ملّيت انتظاري

و چنين بود که عمويم رفت و من به انتظار او ماندم و آن قدر منتظر شدم که از انتظار خسته شدم.

 

مليت .. ظليت .. انطر واحسب لحظات

از انتظار خسته شدم پيوسته؛ لحظه ها رو شمردم.

 

وتنوح .. هالروح .. تقدر تصبر هيهات

و اين جان به لب رسيده فرياد مي کرد.

 

دمعي يهمي ... جفني مدمي ... وينه عمي

شاکم جاري است؛ چشمان خونين است.

 

ليش تأخر عباس؟

چرا عباس دير کرد؟

 

من البين ياحسين من زغري وشاب الراس

واي از دست جدا؛ اي حسين! از غمت در کودکي موي سرم سفيد شد.

 

تانيت ناديت ليش تأخر عباس؟

انتظار کشيدم؛ فرياد برآوردم؛ چرا عباس دير کرد؟

 

ريته يـمي .. يـجلي همي .. وينه عمي

کاش پيش من مي ماند و غم مرا برطرف مي ساخت؛ عمويم کجاست؟

 

ليش تأخر عباس؟

چرا عباس دير کرد؟

 

انتظر والقلب يـخفق ... مثل جنحان اليمامه

انتظار مي کشم در حالي که قلبم مانند بال پرندگان در حال پر پر زدن است.

 

قلت ليش طلبت منه ... الماي واخذتني الندامه

به خودم گفتم چرا از عمويم آب طلب کردم. خود را سرزنش کردم و به شدت پشيمان شدم.

 

هم صدق يرجع لي عمي ... برايته وجوده وحسامه

آيا عمويم باز خواهد گشت؟ آيا علم و مشک آب و شمشير او را خواهم ديد؟

 

ريت لا يروي دليلي ... بس يرد لي بالسلامه

من سيراب شدن را نمي خواهم؛ فقط مي خواهم به سلامتي پيش من برگردد.

 

ياريت .. لا جيت .. لا منه طلبت الماي

کاش به کربلا نمي آمدم؛ کاش از او آب طلب نمي کردم.

 

ونيت .. اتـمنيت .. لا تبرد نار حشاي

هرگز آتش دل سرد نمي شود.

 

هذا هضمي .. موتي حتمي .. وينه عمي

اين بلاي عظيمي است که به من وارد شده؛ مرگم حتمي است. عمويم کجاست؟

 

ليش تأخر عباس؟

چرا عباس دير کرد؟

 

من البين ياحسين من زغري وشاب الراس

واي از دست جدا؛ اي حسين! از غمت در کودکي موي سرم سفيد شد.

 

تانيت ناديت ليش تأخر عباس؟

انتظار کشيدم؛ فرياد برآوردم؛ چرا عباس دير کرد؟

 

ريته يـمي .. يـجلي همي .. وينه عمي

کاش پيش من مي ماند و غم مرا برطرف مي ساخت؛ عمويم کجاست؟

 

ليش تأخر عباس؟

چرا عباس دير کرد؟

 

هاک خذ مرسال مني ... وللقمر روح وتعنه

اي پدر! اين پيغام را از من بگير و پيش ماه شب چهارده (قمر بني هاشم) برو.

 

انشد عليه الشريعه ... بلکي تسمع خبر عنه

از نهر علقمه درباره او سؤال کن تا شايد خبري از او بگيري.

 

ولو ان يا بوي لقيته ... عن لساني اعتذر منه

و اگر اي پدر او را يافتي، از زبان من از او عذرخواهي کن.

 

قله ياعباس ارجع ... ما تريد الماي سکنه

به او بگو اي عباس! بررگد. سکينه ديگر از تو آب نمي خواهد.

 

ترجيت .. وادعيت .. ياريتک حي تلقاه

آرزو مي کنم و دعا مي کنم که او را زنده بيابي.

 

موجود .. وردود .. ترجع للخيمه وياه

صحيح و سالم؛ سرزنده؛ با او به خيمه گاه برگردي.

 

هو حلمي .. هو عزمي .. وينه عمي

او روياي من است؛ او اميد من است؛ عمويم کجاست؟

 

ليش تأخر عباس؟

چرا عباس دير کرد؟

 

من البين ياحسين من زغري وشاب الراس

واي از دست جدا؛ اي حسين! از غمت در کودکي موي سرم سفيد شد.

 

تانيت ناديت ليش تأخر عباس؟

انتظار کشيدم؛ فرياد برآوردم؛ چرا عباس دير کرد؟

 

ريته يـمي .. يـجلي همي .. وينه عمي

کاش پيش من مي ماند و غم مرا برطرف مي ساخت؛ عمويم کجاست؟

 

ليش تأخر عباس؟

چرا عباس دير کرد؟

+نوشته شده در چهارشنبه بیست و دوم آبان 1392ساعت18:13توسط علی همرائیان | |


  

ز ازل بر لوح دل من نام نیکویت نوشته شد         به خدا با مهر غم تو گل وجودم سرشته شد

باران غم و درد می بارد از آسمان                     علقمه داغ است خون ریزم ز دیدگان

یا ابوفاضل علقمه قتلگاه تو (۲)

شب تارم مونس و جانم باغ بهارم خزان شدی         که چگونه دل بکنم از باغ بهارم خزان شدی

     رنج و غم و درد می باردازآسمان                                                                             علقمه داغ است خون ریزم ز دیدگان

یا ابوفاضل علقمه قتلگاه تو (۲)

 

+نوشته شده در جمعه سوم آذر 1391ساعت16:45توسط علی همرائیان | |

تشنگان حرم عشق همه گوش کنید     آب را از نظر خویش فراموش کنید

 

ناله واعطشا را همه خاموش کنید    آب را از نظر خویش فراموش کنید

 

می رسد دم به دم از علقمه فریاد حسین    کیست این لحظه کند روی به امداد حسین

خیمه ها را همگی جمله سیه پوش کنید   آب را از نظر خویش فراموش کنید

 

جسم عباس علمدار زمین افتاده    با لب تشنه نگهبان حرم جان داده

می ز جام غم و انده و الم نوش کنید  آب را از نظر خویش فراموش کنید

 

کیست مردانه چو عباس علم برگیرد    رمق از پیکره ظلم و ستم برگیرد

علم اشک و عزا را همه بر دوش کنید    آب را از نظر خویش فراموش کنید

 

گل نثار تن صدپاره عباس کنید   با گل بوسه همه حرمت وی پاس کنید

جسم صدپاره عباس در آغوش کنید   آب را از نظر خویش فراموش کنید

 

ز ازل بر لوح دل من نام نیکویت نوشته شد                  به خدا با مهر غم تو گل وجودم سرشته شد

باران غم و درد می بارد از آسمان                         علقمه داغ است خون ریزم ز دیدگان

+نوشته شده در جمعه سوم آذر 1391ساعت16:42توسط علی همرائیان | |

فردا حسین سر می دهد ،عباس و اکبر می دهد (۲)

شش ماهه اصغر می دهد، هم عون و جعفر می دهد

امشب حسین دلداری فرزندخواهر می دهد فردا سر و دست و بدن در راه داور می دهد

فردا حسین سر می دهد ،عباس و اکبر می دهد (۲)

امشب شه دنیا و دین،با قلب مجروح و غمین - گوید به زین العابدین باشد وداع آخرین

ای دل غمین حالم ببین از جور قوم مشرکین - فردا یقین شمر لعین آبم ز خنجر می دهد

فردا حسین سر می دهد ،عباس و اکبر می دهد (۲)

امشب کند لیلا فغان زینب بود بر سر زنان  این از غم سلطان دین آن از فراغ نوجوان

این در صدای الحذر آن در نوای الامان   این با برادر در سخن آن دل به اکبر می دهد

فردا حسین سر می دهد ،عباس و اکبر می دهد (۲)

امشب حسین در کربلاگردد به دور خیمه ها - گاهی به بانگ یا نبی گاهی به صوت یا اخا

گاهی به فکر کودکان گه در نماز و در دعا - فردا به راه امتحان سر را به کافر می دهد

فردا حسین سر می دهد ،عباس و اکبر می دهد (۲)

امشب همه اطفال او را تشنگی در گفتگو - غم در دل و خون در گلو بشکسته سر بگشاده مو

باشد برادر در سخن گه با پدر گه با عمو - فردا حسین این جمله را تسلیم خواهر می کند

فردا حسین سر می دهد ،عباس و اکبر می دهد (۲)

امشب سکینه از عطش بگرفته دامان پدر - هر دم زند بر سینه و گاهی به پهلو گه به سر

گوید که ای جان پدرعزم سفر مگر داری - سید چو مجنون با قلم تشکیل دفتر می دهد

فردا حسین سر می دهد ،عباس و اکبر می دهد (۲)

+نوشته شده در جمعه سوم آذر 1391ساعت16:41توسط علی همرائیان | |

امشب به صحرا بی کفن جسم شهیدان است

                                                                     شام غریبان است

امشب نوای کودکان بر بام کیوان است

                                                                     شام غریبان است

امشب به دشت کربلا نالان یتیمانند

                                                                          تا صبح گریانند

امشب به روی کشته ها در ناله مرغانند

                                                                    چون نی در افغانند

بر خاک بی غسل و کفن رعنا جوانانند

                                                                        خوابیده عریانند

بر غربت اجسادشان عالم پریشان است

                                                                     شام غریبان است

امشب به صحرا بی کفن جسم شهیدان است

                                                                     شام غریبان است

امشب عیال مصطفی در گوشهء صحرا

                                                                        بی منزل و ماوا

اموالشان تاراج کین از فرقهء اعدا

                                                                           ای آه و واویلا

خون می رود امشب ز چشم دختر زهرا

                                                                        اف بر تو ای دنیا

آل علی ویران نشین اندر بیابان است

                                                                     شام غریبان است

امشب یتیمان جهان در گوشهء هامون

                                                                    غلطان به بحر خون

اندر هوای خاتم او بزدل ملعون

                                                                         دیوانه و مجنون

سازد جدا انگشت او آن بی حیای دون

                                                                     ای چرخ شو ویران

کی خاتم محبوب حق در خورد دیران است

                                                                     شام غریبان است

امشب به بالین حسین زینب عزادار است

                                                                    بر غم گرفتار است

امشب سکینه بر سر نعش پدر زار است

                                                                      از دیده گریانست

زهرا به دور کشته ها با خیل حوران است

                                                                   از دیده خونبار است

امشب فلک گریان به حال آل اطهار است

                                                                     شام غریبان است

امشب تن پاک حسین در قتلگاه بی سر

                                                                         در بحر خون اند

خوابیده بی غسل و کفن با اکبر و اصغر

                                                                         با یاوران یکسر

آثار ظلم خولی مردود سگ کمتر

                                                                        در کنج خاکستر

گاهی به حال دختران اندر پرستاری

                                                                         از راه غمخواری

گاهی کند در مطبخ خولی

                                                                        آن عصمت باری

از ماتمش خائف نواخوانست و گریان است

                                                                     شام غریبان است

 

 

+نوشته شده در جمعه سوم آذر 1391ساعت16:38توسط علی همرائیان | |

باز می آید صدای شیون از دشت بلا

قتلگاه یاوران زینب و ارض و سما

باز می آید ندای ینصرونی ینصرون

در میان خیمه ها بنشسته زینب دل غمین

اصغرش باشد به لب اواز و سوز تشنگی

آن طرف تر میکشد اکبر به بازودشمنان

در نظاره باب او چشم انتظار اکبر است

یک طرف عشق وجنون یک طرف دل ها غمین

ناگهان در آسمان غوغا ی اکبر میکنند

میرود چون شاه دین اندر کنار اکبرش

بر لبش اکبر چو لبخند شهادت  میکشد

باب او قربانیش را دست دلدارش سپرد

می رود سوی خیام و بر لبش پیغام داشت

که جوانان بنی هاشم شتابید

اکبرم را سوی خیمه ها رسانید

در میان خیمه ای دیگر عزاداری به پاست

بهر اکبر چشم ها گریان و نالان در سماست

می رسد هر دم به گوش آواز لالایی ز دور

چون که اصغر بر گلو بغضی نشسته وای من

بر دو دستش می برد بابا ومی خواند سرود

در دلش زمزمه قربانی دیگر کند

بر لبش تشنگی فرزند خود را حک کند

از میان دشمنان  یک تیر با کین آمد و

از قفا ببرید این حنجر خشک علی

خون فشاند  سوی حی داور و شادان حسین

که دگر قربانیش مقبول معبودش شده

این طرف قاسم به دستش یک سپر سنگین بود

قامتش کوچک دلش اندازه لشکر بود

اذن میدان چون طلب کرد از عمو ابن الحسن

دیدگان  سید و سالار ما تر می شود

گفت قاسم ای عمو اذن میدانم بده

چون شهادت باشدم همچون عسل در نزد

سوی میدان میرود اما حسین دارد به لب

کی برادر من فرستادم به دیدارت پسر

اشک از هر دیدگانش سوی لب هایش رود

میکشد زینب خدایا  داغ بسار و گران

چون تمام یاورانش سوی میدان میروند

در میان خیمه ها کودکان تشنگی

می رود عباس آن شیر دشت کربلا

سوی میدان بهر آب سوی میدان بهر آب

ای خدا ببریده اند دستان آب اورش

دیدگانش تیر باران و به سر شمشیر کین

ای خدا مولای من تنها میان میان کافران

نه دگر عباسی و نه اکبری نه قاسمی

نه دگر اصغری و نه  عون  ونه جعفری

برگلو خنجر شمر است ولی دارد به لب

آیه آیه سوره و هر دم کند یک موعظه

می برد شمر از بدن راس مطهر ای خدا

هم زمین و آسمان دارد نوا مظلوم حسین

ای خدا من بنده بد کار تو هستم علی

تو ببخشایم چو دارم در دلم عشق حسین

 

 شعر ار علی همرائیان

 

+نوشته شده در چهارشنبه بیست و چهارم آبان 1391ساعت11:36توسط علی همرائیان | |

در این صحرا دمادم زینب نالان

بریزد خاک غم بر سر(2) در این دشت بلا پرور

کند هر دم نظر بر تربت اکبر

همان ان شبه پیغمبر

همان اکبر که هنگام به میدان رفتنش غم بود

پدر یک سو پسر یک سو

چو اکبر عزم میدان کرد

پدر هم دیده را تر کرد

کند یک دم نظر بر تربت اصغر

همان ان طفل بی شیر و به صحرا گشته او پر پر

زه داغ گریه مادر زه داغ گریه اصغر

همان لحظه که تیر غم نشسته بر حنجر اصغر

صدای گریه اصغر طنین انداز گوش او

کند یک دم نظربر قد رعنای اباالفضلش

همان سالار و سردار غضنفر این علمدارش

همان عباس نام اور همان عباس اب ور

که دشمن قامتش می دید همان جا ذوب می گشتند

کند یک سو نظر بر تربت قاسم

همان رعنای جنگاور همان شیر حسن صورت

همان مردی که هنگام به میدان رفتنش غم بود

همان مردی که می گفتا شهادت چون عسل ماند

کند یک دم نظر سوی برادر سید و سالار

حسین فاطمه ان عشق و شیدای جهان فرما

همان سالار همان شاه جهان سالار

همان ارباب ناب ناب همان خورشید عالم تاب

فدای گریه زینب فدای گریه زینب

کنون مردم شده عالم فدای تار گیسویش

کنون من خادم مولا کنم جان را به قربانش

کنون مولا نظر بنما تو بر این مردم نالان

نظر کن یا حسین جانم تو براین بنده بد کار

*******************************

شعر از علی همرائیان

( تقدیم میکنم به روح پاک شهدای والا مقام روستای سنا وخانواده های ایشان امیدوارم که مورد عنایت ایشان قرار بگیرد )

همچنین تقدیم میکنم به همه اهالی محترم روستای سنا باز هم مثل همیشه اگر جایی از شعر مشکلی داره ببخشید از راهنمایی های شما دوستان استفاده میکنم

 

+نوشته شده در سه شنبه بیست و سوم آبان 1391ساعت8:33توسط علی همرائیان | |

U       

خانواده های محترم  غلامیان و میگلرد منفرد

باغ زندگی از لحن شیرین هزار دستان خانواده های شما تهی شد و دیگرصوت خوش آنان شنیده نمی شود. گرچه پرواز روح بلند نغمه پرداز گلشن آرزو هایتان ؛ما را نیز که از یاران نزدیک آنها بودیم به قدر شما تکیده کرد اما چون او را شهروند شهر عشق و از طایفه خدمت و عاشقان اهل بیت عصمت و طهارت میدانیم یاد سلوک انسانیشان را تسلی    بخش جان میکنیم.

شما نیز اندوهگین نباشید که مسیر خلد برین برای همه رهروان طریق دوست؛ روشن و نورانی است.

s   

هیئت زنجیر زنی ابوالفضل العباس روستای سنا

+نوشته شده در جمعه سیزدهم مرداد 1391ساعت13:7توسط علی همرائیان |

 به ادامه مطلب مراجعه نمایید


ادامه مطلب

+نوشته شده در جمعه دوازدهم خرداد 1391ساعت17:48توسط علی همرائیان | |

زه كوي كربلا ياران  نسيم يار مي ايد

شميم عطر گيسوي علي بسيار مي ايد

دلا ياري نما از نو كه زين دشت بلا پرور

زه ماتم بر مشام عطر  رخ دلدار مي ايد

زه اندوه وصال از غم  كنون هر دم به گوش دل

صداي ناله ها از صاحت دادار مي ايد

امون از قلب ليلاي حزين يا رب تو ياري كن

كه جانش بر لب از ماتم هزارون بار مي ايد

فداي گريه زينب كزين اندوه جان فرسا

گهي خاك عزار ريزد به سر گه زار مي گريد

حزين اواي لالايي به ياد اصغرش خواند

در اين صحرا رباب از غم  كه دل افگار مي ايد

به چشم دل ببين بر سر زنون شيون كنون زهرا

صداي شيون از هر سو  رود بر اسمون يك دم

 چو زين العابدين بر تربت احرار مي ايد

كه من چشم انتظار و بي قرارم از چه عباسم

صداي ناله و غم  از در و ديوار مي ايد

برون از شهر پيغمبر دمادم مادر نالان

به اميد وصال ان دل  حزين بسيار مي ايد

+نوشته شده در چهارشنبه نهم آذر 1390ساعت18:31توسط علی همرائیان | |

رهبر من

طلايه دار لاله هايي

اميد قلب عاشقا يي

خميني زمان مايي

ارزومه

هميشه ياور تو باشم

ميون لشكر توباشم

علي اكبر تو باشم

رهبر من

طلايه دار لاله هايي

اميد قلب عاشقايي

خميني زمان مايي

چشم اسموني تو

اهل روضه حسينه

توي دست زخمي تو پرچم پير خمينه

گل سرخ پر پر من

پر مزن برابر من

+نوشته شده در چهارشنبه نهم آذر 1390ساعت18:30توسط علی همرائیان | |

علي علي اكبر  علي علي

شبهه پيمبر  علي علي

اي جانم

تازه جوانم

مرا تو جانم در جاني    اي جانم

با اشك سردم مرا تو دردم  درماني   اي جانم

ريحانه المك  يول دووم مك  بكفايي

اي گل حيدر علي علي

شبهه پيمبر علي علي

*****

اي علي اكبر سرو سنوبر رعنايي   اي جانم

بر دو لبانم همي بخوانم لالايي    اي جانم

يحلا لشبتك دمئي وسوفتك باسمايي

اميد مادر   علي علي

اي همچو كوثر  علي علي

******

رنگم پريده اي سر بريده اي ماهم    اي جانم

قدم خميده اي نور ديده بر راهم   اي جانم

يا علي ابني  فك دك يدب دب نو هوهم

با تير و خنجر  علي علي

وداع مادر علي علي

******

شوم  فدايت  كنم دعايت با حسرت   اي جانم

يوسف ليلا جوان برنا بر راهت   اي جانم

حايل مسييت  نوع عرضيي لوئلايي

الله اكبر علي علي

اي يار و ياور علي علي

هنگام پيري دستم بگيري فرزندم   اي جان

هم  ارزويم تو را ببويم دلبندم      اي جانم

بس مادر تك من وك دعه تك يم شيي يم

با ديده تر علي علي

تا روز محشر   علي علي

******

بود و نبودم با تار و پودم اكبر بود   اي جانم

بسي كه شب ها ذكرت به لبها كوثر بود  اي جانم

سحر ال ليالي دم ال لحالي لا كش عود

اي گشته پر پر علي علي

بي فرش و بستر علي علي

*****

چشم انتظارم لحظه شمارم  اي مادر   اي جانم

بين حال زارم من بي قرارم  اي نورم  اي جانم

لا ماه ال بال و دم لا جال بد عبا ر

اي ماه انور علي علي

در بين عسكر  جانم علي

+نوشته شده در چهارشنبه نهم آذر 1390ساعت18:29توسط علی همرائیان | |

ايها الناس شما را به حق خون حسين
لحظه اي گوش نماييد بدين شيون و شين
تا بيان سازم از ان  سبط رسول ثقلين
ان زماني كه به ميدان لعينان امد (2)
يك نگاهي طرف خيمه به حسرت بنمود
زين عداوت به سوي خواهر خود لب بگشود
گفت از بي كسي و جمله اين قوم حسود
صبرم از حد بگذشت تا به لبم جان امد (2)
گيسوي اكبرم از  خون سرش بسته حنا
بعد از اكبر نتوان زيست در اين دار فنا
من خليل الله هم و كرببلا كوه منا (2)
كه علي اكبر من با لب عطشان امد(2)
نوگل باغ حسن قاسم نو دامادم
نور چشمان بتول ابن اخي نوشادم
خواهرا كي رود اين واقعه من از از يادم(2)
قاسم از حجله گه عشق به ميدان امد
خواهرا قامت عباس وعلمداري او(2)
پاسباني حرم كردن و ان ياري او
صولت حيدر كرار و وفا داري او(2)
در صف جنگ چو سقاي يتيمان امد
پسر سعد نه رحمي بر علي اصغر كرد
نه هم از قاسم و عباس و علي اكبر كرد
انچه بايد نكند . كرد و دگر خواهد كرد
طمع گندم ري كرد و شتابان امد(2)
من كه فرزند رسول ثقلينم اي قوم
نور چشم اسد الله حسينم اي  قوم
حضرت فاطمه را قره عينم اي قوم
شان ما  از ره حق ايه قران امد
اين بگفتا زه كمر تيغ شرر بار كشيد
ذوالفقار دو سر حيدر كرار  كشيد
نعره از سوز جگر . ان شه ابرار كشيد
كه زه تيغش سپه خصم گريزان امد (2)


+نوشته شده در چهارشنبه نهم آذر 1390ساعت18:28توسط علی همرائیان | |

و اینک که محرم امد و دلهای ما را غمگین و سیمای جهان را سیاه پوش نمود رنگ و رخسار روستا نیز همگام با تمام ایران سیاه پوش شد و عزادار   امیدواریم که بتونایم جرعه ای کوچک دریای عشق حسین را  بنوشیم. یا حسین

+نوشته شده در یکشنبه ششم آذر 1390ساعت7:10توسط علی همرائیان | |

دوباره عطر و بوی ماه محرم به مشام میرسد .

ماهی که انسان ناخود آگاه دلش هوایش را میکند ماه خون و قیام ماه بخشش گناهان  با گریه بر حسینو اهل بیت  محرم که میرسد دلها همه سیاه پوش می شوند انگار زمینیان را ندا میرسد که ماه عزاست بچه های کوچکو دوباره مشکی پوش می شوند به هیئت می روند  دوباره شور سینه زدن و زنجیر زدن به راه میافتد و بوی  محرم تمام وجودمان را فرا میگیرد .

السلام علیک یا ابا عبدالله

+نوشته شده در یکشنبه بیست و چهارم مهر 1390ساعت13:3توسط علی همرائیان | |

چشمان من دیگه بویی نداره

چشمایی ام البنین دیگه سویی نداره

ماه من خلایه جات شبهای مدینه

می چکه به راه تو  با اشکای سکینه

هی میگه  مادر بدون عموم توی توی بهشته

هر چی منتظر شدم  به خیمه بر نگشته

نوحه دست تو روی لباشه

مرهم قلب من   از رو  چشاشه

از تموم حاصلم

یه مشک پاره دیدم

نور به قبرت  بباره که کردی  رو سپیدم

ابرو دادی به اب با این کاری که کردی

زنده کردی قصه وفا و عشق و مردی

تا قیامت مادرا تو لالایی هاشون

قصه تو رو می گن برای بچه هاشون

تا ابد رسم تو زنده میمونه

دست تو تا ابد روضه می خونه

نوحه دست تو روی لبامه

در کنار علقمه به ارزوت رسیدی

در حضور فاطمه

زه خاکش بوسه چیدی

وقتی که روی سرت عمود اهنین بود

فاطمه گریه کن گل ام البنین بود

اسمون پر می شد از نوای ای برادر

کن نظر که مادرت به من فرموده مادر

شبنم اشک تو چشمه ربابه

از غم مشک تو سینه کبابه

 

+نوشته شده در جمعه بیست و ششم آذر 1389ساعت16:41توسط علی همرائیان | |

این بیرق علمداره

 هنوز رو زمین نیافتاده

اب اور یک لاله زاره

هنوز رو زمین نیافتاده

اب اور یک گلعذاره

هنوز رو زمین نیفتاده

امید و امال سکینه

هنوز رو زمین نیفتاده

مشک عموی بی قرینه

 هنوز رو زمین نیفتاده

عباس نشسته روی زین 

هنوز رو زمین نیفتاده

دست یل ام (امه ) بنین

هنوز رو زمین نیفتاده

عموی زیبای رقیه

هنوز رو زمین نیفتاده

گوش واره های رقیه

هنوز رو زمین نیفتاده

این بیرق علمداره

هنوز رو زمین نیفتاده

این بیرق علمداره

××××××××

یه پهلونی میشناسم دلا رو غارت میکنه

حضرت عباسی بگم چشاش قیامت می کنه

+نوشته شده در جمعه بیست و ششم آذر 1389ساعت16:27توسط علی همرائیان | |

به قربان قد و بالای قاسم

فدای نرگس شهلای قاسم

نبیند چشم دون روان تا قیامت

حسن حسنی بنگر همتای قاسم

حسینم حسینم حسینم حسینم

محرم شد که سر تا پا بسوزم

گهی در جمع و گه تنها بسوزم

علی اکبر به میدان بلا رفت

برای حسرت لیلا بسوزم

علی اصغر گل باغ رباب است

شراب ناب ناب ناب ناب است

دل اهل دو عالم در عزایش

خراب اندر خراب اندر خراب  اندر خراب است

حسینم حسینم حسینم حسینم

رقیه دلبر و دلداده من

تویی سلطان و سلطان زاده من

من از زنجیر دون سخت در امانم

 بود نام تو بر سر لوحه من

منو سرمست عباس افریدی

منو پا بست عباس افریدی

گل سرخ و دل خونین ما را

 زخون دست عباس افریدست

منم مست سر کوی رقیه

قتیل چوب ابروی رقیه

 اگر پرسندو بهتر از بهشت چیست

بگو یک تار گیسوی رقیه

همه از خیمه ها بیرون دویدند

صدای شیهه اسبی شنیدند

ولی سالار زینب را ندیدند

کنار علقمه یا ایها الناس

شده نقش زمین دولاله یاس

 گمانم هر دو باشد دست عباس

+نوشته شده در جمعه بیست و ششم آذر 1389ساعت16:25توسط علی همرائیان | |

مهر فاطمیون

میر حیدریون

امد از خیمه بیرون

قد و بالا کمال علوی    ماه رعنا

از بر بابا اکبر لیلا

محلا محلا اکبر لیلا

کوه عشق و وفا

روح خون خدا

شور کرببلا

نور چشمان لیلا

گیسوی تو

شب تار حرم

تشنه کامه

 شرر بار حرم

منتظر تو

سینه صحرا

محلا محلا اکبر لیلا

لشکر مثل سراب

اکبر تشنه اب

بابا در تب و  تاب

می چکد اشک ارباب

کن نگاه   پدر پیر تو شد

در کنارت زمین گیر تو شد

شدی شبیه حضرت  زهرا

محلا محلا اکبر لیلا

+نوشته شده در جمعه بیست و ششم آذر 1389ساعت16:23توسط علی همرائیان | |

علم به دوش سقا

چشای زینب دریا

پر فرشته تر شده    از اشک زهرا

حسین اومده از راه

علی اکبر اذان بگو

الله اکبر

به همره مولا ی عرب

الله اکبر پیاده شد زهرا ی حرم

الله اکبر به یاری سقا ی حرم

دختر علی اومده

شده کربلا   تازه کربلا

دم به دم    به حسین میگه

اومدیم کجا    اومدیم کجا

علی اکبر اذان بگو  الله اکبر

حسین  حسین

یه حاجی   شیش ماهه  تو دست ثار الله ه

دل  تمومی این     قافله غرق اهه

دیگه اخر راهه

باید این  غم تو کربلا

اغام  غریبه حرمله

+نوشته شده در جمعه بیست و ششم آذر 1389ساعت16:22توسط علی همرائیان | |

ای اهل حرم میر و علمدار نیامد 

 علمدار نیامد علمدار نیامد

سقای حسین سید و سالار نیامد

علمدار نیامد علمدار نیامد

مشک برداشت که سیراب کند دریا را

رفت تا تشنگی اش آب کند دریا را

 
آب روشن شد و عکس قمر افتاد در آب

ماه می خواست که مهتاب کند دریا را

 
تشنه می خواست ببیند لب او را دریا

پس ننوشید که سیراب کند دریا را

کوفه شد علقمه، شق القمری دیگر دید

ماه افتاد که محراب کند دریا را

تا خجالت بکشد سرخ شود چهرۀ آب

زخم می خورد که خوناب کند دریا را

ناگهان موج برآمد که رسید اقیانوس

تا در آغوش خودش خواب کند دریا را

آب مهریۀ گل بود و الاّ خورشید

در توان داشت که مرداب کند دریا را

کاش روی دل خشکیدۀ ما آن ساقی

عکسی از چشم خودش قاب کند دریا را

 
روی دست تو ندیده ست کسی دریا دل

چون خدا خواست که نایاب کند دریا را

+نوشته شده در جمعه بیست و ششم آذر 1389ساعت16:18توسط علی همرائیان | |

ریحانه المصطفی

یا کعبه للوفاء

المجد  فی ککتفا

یا ساکن فی الروح(2)

صوت الحقیقه العتراف

للناس حب الکشراف – یا قبله الامال

بس باشد این هم شرف

عبدم تو را جان به کف

ای قبله امید

هر کس به راهت نشست

دل را به زلف  تو بست

شد تا ابد جاوید

خون تو ای شاه دین  جاری چو شد بر زمین

هفت اسمان لرزید

شب هم ره کاروان  - راس تو بود بر سنان

چون چشمه خورشید

روح القدس در عزا

ماتم سرا کربلا

فریاد واویلتا

طوفان کند چون نوح

یا حسین  یا حسین  یا حسین یا مذبوح

+نوشته شده در پنجشنبه بیست و هفتم آبان 1389ساعت10:23توسط علی همرائیان | |

بسوز ای شمع و ما را هم بسوزان

که من از شعله پروایی ندارم

یک شب تا سحر مهمان ما باش

که من امید فردایی ندارم

 برادر جان سلیمان زمانی

چرا انگشت و انگشتر نداری

گلی گم کرده ام می جویم او را

به هر گل میرسم می بویم او را

گل من یک نشانی در بدن داشت

یکی پیراهن کهنه به تن داشت

+نوشته شده در پنجشنبه بیست و هفتم آبان 1389ساعت10:22توسط علی همرائیان | |

واویلا واویلا

عزیز فاطمه  شهید علقمه  

جز من کسی ندیده -  یاس  زه تن بریده

خونین به خاک صحرا- دست زه تن بریده

جز من کسی ندیده – گل های پر پرش را

در زیر سم مرکب- نعش برادرش را

عزیز فاطمه – شهید علقمه

حسین برادرم – حسین تاج سرم – غریب مادرم

جز من کسی ندیده – گلی که تشنه باشد

اتش زه نوک تیغ و – شمشیر و دشنه باشد

جز من کسی ندیده – اسبی که نیزه روب است

از داغ صاحب خود-   سر بر زمین بکوبد

عزیز برادرم – عزیز مادرم -  حسین سرت کجاست

جز من کسی برادر – با چشم خود ببیند

 در دست باغبانش  - گل چین گلی بچیند

جز من کسی ندیده – از جوجه سر بریدن –

مهمان کنار دریا - از تشنه سر بریدن

+نوشته شده در پنجشنبه بیست و هفتم آبان 1389ساعت10:21توسط علی همرائیان | |

شیرین زبانم – ارام جانم

شش ماهه ام دست دعا بالا گرفته

امشب علی اصغرم احیا گرفته

امشب علی دارد به کف هم جان و هم دل

فردا تبسم می زند بر تیر قاتل

امشب برایت دیده سقا بگرید

فردا کنار کشته ات  بابا بگرید

گهواره را از اشک خود می شوید اصغر

اهسته با خدا سخن می گوید اصغر

 شیرین زبانم  - ارام جانم

+نوشته شده در پنجشنبه بیست و هفتم آبان 1389ساعت10:20توسط علی همرائیان | |

ای روح ایمان ؛مردم ز هجران

بابا حسین جان (2)

برشب فراق ما سحر امد بابا ما سحر امد

بابای غریبم از سفر امد بابا از سفر امد

چشم تر ما را روشن نمودی بابا روشن نمودی

ویرانه ما را گلشن نمودی بابا گلشن نمودی

ای گل خدایی – از غم جدایی- رسیده جانم بر لب

شده ام دل خسته- مرغی پر شکسته- دائم در تاب و تبم

گرچه زنده هستم – پیش تو نشستم

من مدیون  زینبم

در هجوم دشمن اذر گرفتم بابا اذر گرفتم

در بغل عمه سنگر گرفتم بابا سنگر گرفتم

پاهای کوچکم پر ابله شد بابا پر ابله شد

ابله ها شمع این قافله شد بابا این قافله شد

ای روح ایمان  مردم ز هجران

بابا حسین جان(2)

بابا کو عمویم – تا به او بگویم

با رقیه – چه سان بابا چه سان شد

بابا دختر تو مثل مادر تو قامتش چون کمان شد

با دست خصم دون – قطره قطره خون

از گوش او  روان شد  بابا روان شد

مثل جسم تو دل – شد پاره  پاره با با شد پاره پاره

گوش دخترانت بی گوشواره بابا بی گوشواره

+نوشته شده در پنجشنبه بیست و هفتم آبان 1389ساعت10:19توسط علی همرائیان | |

هر طرف می نگرم نیزه شمشیر است(2)

یا رب حسین من تک تنهاست(2)

هر طرف می نگرم نیزه شمشیر است(2)

یا رب حسین من تک تنهاست(2)

هر طرف می نگرم نیزه شمشیر است(2)

یا رب حسین من تک تنهاست(2)

کوفییان تشنه خونش به کمین بنشستند(2)

عهدها را همه از جارو جواب بگسستند

مانه از اب شدند قلب حرم بشگستند(2)

تشنه لب اهل حرم بر لب دریاها

یا رب حسین من تک تنهاست(2)

هر طرف می نگرم نیزه شمشیر است(2)

یا رب حسین من تک تنهاست(

+نوشته شده در پنجشنبه بیستم آبان 1389ساعت16:5توسط علی همرائیان | |